aditzoin
1. (hizkuntzalaritza) izena · Aspektu-markarik ez duen aditzaren forma; adibidez, "ekarri" aditzean, "ekar" forma.
Gaztelaniaz: verbo sin terminación de aspecto [euskera]
Loturiko hitzak
adjuntu1. Matrize bateko elementu bakoitzeko, dagokion errenkada eta zutabea kenduta, geratzen den matrizearen determinantea, bider -1 zenbakia ber elementuaren azpiindizeen batura eginda.
2. Zerbaiti estu eta esentzialki loturik dagoena; zerbaiten osagarri beharrezkoa.
3. Hizkuntza-elementu baten osagarria, hala nola adjektibo bat izen batekiko.
aditz predikatibo1. Ekintza bat adierazten duen aditza.
mugakizun1. Hitz-elkarketan, nukleoa edo erreferente nagusia, mugatzaile edo osagarri batekin osatuko dena.