bereak eta bi

1.   izena · Egia zuzenean eta garbi esatea edo entzutea, nahiz eta mingarria izan, errieta kutsuarekin.

propio egin

1.   aditza · Asmo sendo bati jarraiki eta emaitza edo ondorioak jakinda egin.

kuttun

1.  (adierazkorra)  izena ·  adjektiboa · Norbaitek bereziki maite duena.

lapurtu

1.   aditza · Norberarena ez den gazua batez jabetu, iruzurra edo indarra erabiliz nahiz ezkutuan.

xaflagarritasun

1.  (teknologia)  izena · Xaflagarria denaren edota xaflatan banatu daitekeenaren nolakotasuna.

xaflagarri

1.  (teknologia)  izena · Xaflatan banatu daitekeena.

xafla

1.   izena · Gai batetik ateratzen den zati mehe eta zapala.

xaflatu

1.   aditza · Zuretik, metaletik edo beste material batetik xaflak egin.

2.   izena · Delako ekintzari dagokion teknika eta prozesua.

3.  (zurgintza)  aditza · Altzari baten gainean zurezko xafla mehe bat itsatsi.

4.  (zurgintza)  izena · Altzari baten gainean zureko xafla mehe bat itsasteko teknika eta prozesua.

oholtza

1.   izena · Ohol multzoa.

2.   izena · Zurezko egitura goratua, publiko baten aurrean hitzaldiak edo ikuskizunak egiteko erabiltzen dena.

3.  (aldaera)  izena · Erretaula.

okume

1.  (zurgintza)  izena · Aucoumea klaineana zuhaitz tropikaleko zura, bereziki xaflatuak eta kontraxaflatuak egiteko erabiltzen dena.

kontraxaflatu

1.  (zurgintza)  izena · Taulak edo xafla lodiak ekoizteko zurezko xafla meheak haiek osatzen dituzten zuntzen aurkako norabideetan txandaka elkarri itsasten dituen teknika.

2.  (zurgintza)  izena · Delako teknikarekin ekoizten den taula edo xafla lodia.

3.  (zurgintza)  aditza · Delako teknika erabili.

4.  (zurgintza)  adjektiboa · Zurezko taula edo xafla batez mintzatuz, kontraxaflatu-teknikarekin egina.

josla

1.  (bizk)  izena · Josle.

markatzaile deontiko

1.  (hizkuntzalaritza)  izena · Izan beharra edo egin beharra adierazten duen hitz edo esamolde aldaezina.

immanentzia

1.  (filosofia)  izena · Immanentea, berezkoa edo intrintsekoa, denaren nolakotasuna.

marka deontiko

1.  (hizkuntzalaritza)  izena · Izan beharra, egin beharra, debekua edo desira adierazten hizkuntza-marka.

ingurune urtar

1.  (ekologia)  izena · Ura osagai nagusia den ingurune fisiko edo biotopoa, izan ur gezakoa izan ur gazikoa.

oligohalino

1.  (ekologia)  adjektiboa · Ingurune urtar batez mintzatuz, disolbatutako gatz kantitate txikia duena.

deontiko

1.  (filosofia)  adjektiboa · Izan behar den edo egin behar den horrekin loturikoa.

mikromarea

1.   izena · Mareagoraren eta mareabeheraren artean bi metro baino gutxiagoko anplitudea duen marea.

logika deontiko

1.  (filosofia)  izena · Izan beharrarekin eta egin beharrarekin loturiko proposizioen logika.

testu-sekuentzia

1.  (hizkuntzalaritza)  izena · Elkar loturiko proposizio multzoa, testua baino maila txikiagokoa.

arkeologia esperimental

1.  (lokuzioa)  izena · Antzinako kultura materialaren objektuak eginez, objektu horien teknologia aztartzen duen arkeologiaren adarra.

piroplastiko

1.  (ingurumena)  izena · Plastikoak erretzean sortzen den material solido trinkoa.

Teknozeno

1.  (ekologia)  izena · Teknologia modernoa Lurraren ingurumenaren faktore eraldatzaile nagusitzat hartzen duen epoka geologikoa.

Kapitalozeno

1.  (ekologia)  izena · Kapitalismoa Lurraren ingurumena eraldatzen ari den faktore nagusitzat hartzen duen epoka geologikoa.

Antropozeno

1.  (geologia)  izena · Gizakiak Lurraren ingurumenaren eragile nagusietako bat bihurtu den epoka geologikoa.

landa-mediku

1.  (medikuntza)  izena · Landa eremuan bizi diren pertsonak artatzen dituen medikua.

kubo

1.  (geometria)  izena · Sei aldeko poliedro erregularra; alde guztiak berdinak dituen sei aldeko prisma.

2.  (matematika)  izena · Zenbaki edo adierazpen bat ber hiru eginez edota bere buruarekin bi aldiz bidertuz lortzen den zenbakia edo adierazpena.

kantoi-kantoika

1.   izena · Bost laguneko joko-jolasa, non lau lagun kantoi edo izkina banatan eta bosgarrena haien erdian jarrita, lagunak izkina batetik bestera mugitu behar diren erdiko lagunak harrapatu gabe.

2.   aditzondoa · Delako joko-jolasean jolasten.

kirol mekaniko

1.  (kirola)  izena · Gailu mekaniko batekin praktikatzen den kirola, hala nola txirrindularitza, motoziklismoa eta automobilismoa.