alborakuntza
Atzizkia: -kuntza
1. (hizkuntzalaritza) izena · Semantikoki esanahi bateratua osatzeko sintagmak eta esaldiak haien artean partikularik jarri gabe elkartzea.
Gaztelaniaz: yuxtaposición
Sinonimoak: justaposizio
Loturiko hitzak
partizipio1. Aditz batetik eratorritako forma, aditz nagusi moduan edo adjektibo, aditzondo edo izenak osatzeko erabiltzen dena.
mendeko1. Mendean dagoena.
2. Perpaus bati buruz, beste perpaus bat osatzen duena.
anafora1. Aurretik aipatu den elementu linguistiko bat ondoren aipatzen den elementu batek seinalatzeko fenomenoa; adibidez, Donostiara joan eta han bertan bazkaldu genuen.