alborakuntza
Atzizkia: -kuntza
1. (hizkuntzalaritza) izena · Semantikoki esanahi bateratua osatzeko sintagmak eta esaldiak haien artean partikularik jarri gabe elkartzea.
Gaztelaniaz: yuxtaposición
Sinonimoak: justaposizio
Loturiko hitzak
adlatibo1. Kasu gramatikalez mintzatuz, zerbait nora, noraino edo norantz zeratzen den adierazten duena.
aditz-aldi1. Esaldia aipatzen den uneari buruz aditzaren ekintza edo gertaera lehen, orain edo gero izan den adierazten duen aditzaren ezaugarria.
ondorio1. Zerbaiten ondoren eta horren kausaz gertatzen dena.
2. Informazio batetik logikoki eratortzen den proposizioa.
3. Leinu bateko ondorengo pertsona.
4. Leinu bateko ondorengo pertsonen multzoa.
5. Baldintzazko perpausetan, protasi edo baldintzaren ondorengo atala.