alborakuntza
Atzizkia: -kuntza
1. (hizkuntzalaritza) izena · Semantikoki esanahi bateratua osatzeko sintagmak eta esaldiak haien artean partikularik jarri gabe elkartzea.
Gaztelaniaz: yuxtaposición
Sinonimoak: justaposizio
Loturiko hitzak
aditz perifrastiko1. Aditz nagusi bat eta aditz laguntzaile bat elkartuz osatzen den aditza; adibidez, "jaten dut".
konkordantzia1. Zerbaitetan bat etortzea.
2. Esaldi bateko hitz batzuk propietate gramatikal berdinak, hala nola generoa eta numeroa, izatea.
3. Testu bateko hitzen zerrenda, haiek agertzen diren pasarte, testuinguru, esanahi eta itzulpen egokiekin batera.
4. Bi aldagai ordinalen arteko baterako aldakuntza edo adostasuna.
eratorbide1. Hitzei buruz, haiek sortzeko modua edo haien jatorria.