alborakuntza
Atzizkia: -kuntza
1. (hizkuntzalaritza) izena · Semantikoki esanahi bateratua osatzeko sintagmak eta esaldiak haien artean partikularik jarri gabe elkartzea.
Gaztelaniaz: yuxtaposición
Sinonimoak: justaposizio
Loturiko hitzak
hizkuntza beikular1. Eremu edo arlo batean komunikaziorako erabiltzen den hizkuntza.
aditz-morfologia1. Aditza eratzeko modua, hala nola aditz-erroa eta morfemak nola antolatu eta era trinkoan edo perifrastikoan osatzen den.
hizkuntza eranskari1. Lexema edo erro bati morfemak gehituz esanahia duten hitzak eta esaldiak eratzen dituen hizkuntza.