diluitu
1. (kimika) aditza ยท Substantzia edo disoluzio bati, hura nahasteko disolbatzaile izeneko substantzia isurkaria bota.
Gaztelaniaz: diluir
Loturiko hitzak
espektrometria1. Erradiazio elektromagnetikoarekin duen interakzioaren bitartez substantzia kimikoak atzeman eta kuantifikatu egiten dituen teknika.
baliokidetza-puntu1. Erreakzio kimiko bateko gaien arteko erlazio estekiometriko zehatza, gai horiek guztiz kontsumitzen dituena.
disolbagarritasun1. Disolbagarria denaren nolakotasuna, hots, disolbatzaile batekin nahastu eta harekin disoluzio bat osatzeko gaitasuna duen konposatu kimikoarena.