disjuntu
1. (matematika) izenondo ยท Bi multzo edo gehiagori buruz, elementu komunik gabekoa.
Gaztelaniaz: disjunto
Ingelesez: disjoint
Loturiko hitzak
balio propio1. Matrize jakin bati dagokion aplikazio lineala bektore jakin bati aplikatuz, bektore horren magnitudea, baina ez bere norabidea, aldatzen duen eskalarra.
funtzio transzendente1. Adierazpen aljebraikoen konbinazio finituen bitartez adieraz ezin daitekeen funtzio matematikoa.
ekuazio esponentzial1. Ezezaguna berreketa bateko berretzaile gisa duen ekuazioa, oinarri konstantearekin.