hizkuntzalaritza
Atzizkia: -tza
1. (hizkuntzalaritza) izena · Hizkuntza orokorrean nahiz hizkuntzak partikularrean, haien jatorria, bilakaera, egitura eta erabilera aztertzen dituen diziplina teoriko eta zientifikoa.
Gaztelaniaz: lingüística
Zer: zientziak
Loturiko hitzak
eraendu1. Administratu, gobernatu, gidatu, zuzendu
2. Alokatu.
3. Hitz bat beste hitz o morfema batekin batera erabili.
mendekotasun1. Mendeko edo mendean dagoenaren nolakotasuna.
2. Perpausen arteko harremanei buruz, perpaus bat edo batzuek beste perpaus nagusi baten osagai moduan jokatzen duten egoera.
adlatibo destinatibo1. Norako galderari erantzuten dion kasu gramatikala.