anafora
1. (hizkuntzalaritza) izena · Aurretik aipatu den elementu linguistiko bat ondoren aipatzen den elementu batek seinalatzeko fenomenoa; adibidez, Donostiara joan eta han bertan bazkaldu genuen.
Gaztelaniaz: anáfora
Loturiko hitzak
mailegutza1. Dirua edo gauza bat norbaitengandik jasotzea, hura itzultzeko konpormisoa hartuta.
2. Beste hizkuntza batetik hitz bat hizkuntza bestera nolabait modlatuta ekartzea.
aldaera diastratiko1. Hiztunen faktore sozialen arabera garatzen den hizkuntza-aldaeretako bakoitza.
adjuntu1. Matrize bateko elementu bakoitzeko, dagokion errenkada eta zutabea kenduta, geratzen den matrizearen determinantea, bider -1 zenbakia ber elementuaren azpiindizeen batura eginda.
2. Zerbaiti estu eta esentzialki loturik dagoena; zerbaiten osagarri beharrezkoa.
3. Hizkuntza-elementu baten osagarria, hala nola adjektibo bat izen batekiko.