anafora
1. (hizkuntzalaritza) izena · Aurretik aipatu den elementu linguistiko bat ondoren aipatzen den elementu batek seinalatzeko fenomenoa; adibidez, Donostiara joan eta han bertan bazkaldu genuen.
Gaztelaniaz: anáfora
Loturiko hitzak
komunztadura1. Esaldi bateko osagaien ezaugarrien arteko adostasuna, hala nola pertsona, numero eta generoari buruz.
konkordantzia1. Zerbaitetan bat etortzea.
2. Esaldi bateko hitz batzuk propietate gramatikal berdinak, hala nola generoa eta numeroa, izatea.
3. Testu bateko hitzen zerrenda, haiek agertzen diren pasarte, testuinguru, esanahi eta itzulpen egokiekin batera.
4. Bi aldagai ordinalen arteko baterako aldakuntza edo adostasuna.
erdaldun elebakar1. Euskal Herrian, gazteleraz edo frantsesez baino ez dakien pertsona, euskaraz batere ez dakiena.