mugakizun
Atzizkia: -kizun
1. (hizkuntzalaritza) izena · Hitz-elkarketan, nukleoa edo erreferente nagusia, mugatzaile edo osagarri batekin osatuko dena.
Gaztelaniaz: núcleo de palabra compuesta
Loturiko hitzak
anafora1. Aurretik aipatu den elementu linguistiko bat ondoren aipatzen den elementu batek seinalatzeko fenomenoa; adibidez, Donostiara joan eta han bertan bazkaldu genuen.
sintagma1. Funtzio sintaktiko bat betetzen duen hitz-multzoa, nukleo baten inguruan osatzen dena.
aditz ditrantsitibo1. Zentzu osoa hartzeko, objektu zuzena eta zeharkako objektua zehaztu behar dituen aditza.