koadjutore
Aurrizkia: ko-
1. (erlijioa) izena · Elizako kargu baten laguntzailea.
Gaztelaniaz: coadjutor [religión]
Loturiko hitzak
abitua hartu1. Ordena erlijioso bateko kide bilakatu; ordena erlijioso batean sartu.
ur bedeinkatu1. Apaiz, gotzain edo diakono batek bedeinkatu edo kontsakratu duen ura, sakramentu edo beste erritu liturgikoetan erabiltzeko.
eklesial1. Elizari dagokiona.