dislalia
Aurrizkia: dis-
1. (hizkuntzalaritza) izena ยท Fonema jakin batzuk era egokian ahoskatzeko zailtasun edo ezintasuna.
Gaztelaniaz: dislalia
Loturiko hitzak
horzkari1. Ahotseko soinuei buruz, mingaina goiko hortzekin elkartuz gauzatzen dena; adibidez t kontsonantearen soinua.
elebidun orekatu1. Bi hizkuntzetan erraztasun edo gaitasun handia duen pertsona.
lagunarteko1. Lagun edo adiskideen gertatzen dena.
2. Hizkerari buruz, kultu edo jasoa izan gabe lagunartean erabiltzen dena.
3. Lagunartean egotea gogoko duena.
4. Lagun edo adiskidea.