disolbatzaile
Aurrizkia: di-
Atzizkia: -tzaile
1. (kimika) izena · Solutu izeneko substantzia bat disolbatu eta harekin disoluzio bat osatzeko erabiltzen den gaia.
Gaztelaniaz: solvente [química]
Gaztelaniaz: disolvente
Loturiko hitzak
diluitu1. Substantzia edo disoluzio bati, hura nahasteko disolbatzaile izeneko substantzia isurkaria bota.
estekiometrikoki1. Erlazio estekiometrikoaren, hots, erreakzio kimiko bateko erreaktibo eta produktuen arteko erlazio kuantitatibo zehatzaren arabera.
energia-maila1. Nukleoaren inguruko elektroi-geruzetako bakoitza, bereziki geruza horrek energia maila jakina izateari erreferentzia eginez, hainbat eta handiagoa nukleotik zenbat eta gehiago urrundu.