disolbatzaile
Aurrizkia: di-
Atzizkia: -tzaile
1. (kimika) izena · Solutu izeneko substantzia bat disolbatu eta harekin disoluzio bat osatzeko erabiltzen den gaia.
Gaztelaniaz: solvente [química]
Gaztelaniaz: disolvente
Loturiko hitzak
ingurune1. Zerbait inguratzen duen eremua.
2. Giza eta gizarte fenomeno bat eragiten duten faktore sozial, ekonomiko eta kulturalen multzoa.
3. Fenomeno kimiko edo biologiko bat garatzen den kanpoko kondizio edo faktoreen multzoa.
4. Puntu bat eta horren inguruan dagoen multzo ireki bat biltzen dituen espazioaren zatia.
ur oxigenatu1. Bi atomo hidrogenoz eta bi atomo oxigenoz osaturiko konposatu kimikoa, itxuraz uraren oso antzekoa, oso oxidatzailea eta nahiko ezegonkorra dena.
ioi monoatomiko1. Atomo bakar batetik eratorritako ioia; elektroiak eman edo jaso egiten dituen atomoa.