disolbatu
1. (kimika) aditza · Bi substantzia nahastu, disoluzio edo soluzio kimiko lortze aldera.
Gaztelaniaz: disolver [química]
Loturiko hitzak
estekiometria1. Erreakzio kimiko bateko erreaktibo eta produktuen arteko erlazio kuantitatiboa.
2. Delako erlazioarekin loturiko kalkulua.
ur1. Isurkari edo likido koloregabe, usaingabe eta zaporegabea, Lurrean oso ugaria, itsasoak, aintzirak eta ibaiak osatuz eta bizitzarako osagai funtsezkoa dena.
2. Bi atomo hidrogenoz eta atomo bat oxigenoz osaturiko konposatu kimikoa.
3. Urez osaturiko eremua.
4. Fruitu edo landare batetik ateratako zukua.
5. Landare, hazi edo fruitu batzuen egoskina.
disolbagarritasun1. Disolbagarria denaren nolakotasuna, hots, disolbatzaile batekin nahastu eta harekin disoluzio bat osatzeko gaitasuna duen konposatu kimikoarena.