disolbatu

disolbatu
1.  (kimika)  aditza · Bi substantzia nahastu, disoluzio edo soluzio kimiko lortze aldera.
Gaztelaniaz: disolver [química]

Loturiko hitzak

entaktogeno

1. Enpatia eta estrobertsioa eragiten dituen substantzia psikoaktiboa.

patroi-disoluzio

1. Substantzia baten kontzentrazio jakin, zehatz eta egonkorra duen disoluzio kimikoa.

zilar metaliko

1. Zilar puru edo garbia, zilarra osagai den beste konposatu edo mineraletatik kimikoki erauzia.


Inguruko hitzak

dislalia dislexia disolbagarri disolbagarritasun disolbatu disolbatzaile disoluzio dispertsio dispertsio-diagrama distantzia

Artikulurik faltan botatzen al duzu?

Osatu ezazu hurrengo galdetegia, zure eskaera lehenbailehen argitaratzen saiatuko gara


logo
gizapedia.org
Ausazko hitza