disolbatu
1. (kimika) aditza · Bi substantzia nahastu, disoluzio edo soluzio kimiko lortze aldera.
Gaztelaniaz: disolver [química]
Loturiko hitzak
elektroizaletasun1. Espezie kimiko bat elektroizale izateko indarra, nukleozale batekin erreazkio azkarra egiteko abiaduran islatzen dena.
ioi monoatomiko1. Atomo bakar batetik eratorritako ioia; elektroiak eman edo jaso egiten dituen atomoa.
molekula tetratomiko1. Lau atomoz osaturiko molekula.