disolbatu

disolbatu
1.  (kimika)  aditza · Bi substantzia nahastu, disoluzio edo soluzio kimiko lortze aldera.
Gaztelaniaz: disolver [química]

Loturiko hitzak

kristalizazio-ur

1. Kristalizatutako subtantziek bere barnean proportzio zehatzetan duten ura.

molaritate

1. Molartasun.

amino

1. Nitrogreno atomo batez eta bi atomo hidrogenoz osaturiko erradikal monobalentea.


Inguruko hitzak

dislalia dislexia disolbagarri disolbagarritasun disolbatu disolbatzaile disoluzio dispertsio dispertsio-diagrama distantzia

Artikulurik faltan botatzen al duzu?

Osatu ezazu hurrengo galdetegia, zure eskaera lehenbailehen argitaratzen saiatuko gara


logo
gizapedia.org
Ausazko hitza