disolbatu
1. (kimika) aditza · Bi substantzia nahastu, disoluzio edo soluzio kimiko lortze aldera.
Gaztelaniaz: disolver [química]
Loturiko hitzak
konposatu kimiko1. Bi elementu kimiko edo gehiago kimikoki bateratzean (ez soilik nahastean) sortzen den substantzia.
elektronegatibotasun1. Atomo batek beste batekin elkartu eta molekulak eratzean elektroiak erakartzeko joera eta ahalmena.
adsorbatzaile1. Adsortzioaren prozesuan, gas, likido edo disolbatutako solido baten partikulak bere gainazalean hartzen dituen gaia.