komunztatu

komunztatu
1.  (hizkuntzalaritza)  aditza · Esaldi bateko osagaien ezaugarriak era koordinatuan lotu, hala nola pertsona, numero eta generoari buruz.
Gaztelaniaz: concordar [lingüística]

Loturiko hitzak

aditz-izenki

1. Euskaraz, aditz nagusiak hartzen dituen moldeetako bakoitza, hala nola partizipio burutugabea eta hortik datorren aditz-izena, partizipio burutua, partizipio prospektiboa eta aditzoina.

2. Orokorrean, aditzetik eratorrita izen edo beste kategoria gramatikal gisa jokatzen duen hitza.

azpieuskalki

1. Euskalki nagusi baten bateko ezaugarri nagusiak atxikiz berezitasunak dituen tokiko hizkeren multzoa.

elebidun

1. Pertsonez mintzatuz, bi hizkuntzetan dakiena.

2. Bi hizkuntzatan dagoena edo egiten dena.


Inguruko hitzak

komisario komunikazio komunzki komunztadura komunztatu konbekzio konbekzio konbekzio-korronte konbentzionalki konbergentzia

Artikulurik faltan botatzen al duzu?

Osatu ezazu hurrengo galdetegia, zure eskaera lehenbailehen argitaratzen saiatuko gara


logo
gizapedia.org
Ausazko hitza