komunztatu

komunztatu
1.  (hizkuntzalaritza)  aditza · Esaldi bateko osagaien ezaugarriak era koordinatuan lotu, hala nola pertsona, numero eta generoari buruz.
Gaztelaniaz: concordar [lingüística]

Loturiko hitzak

aditz-sintagma

1. Atal nagusitzat aditza duen perpaus baten sintagma edo zatia, objektu edo osagarri batzuekin osatzen dena.

elebidun aktibo

1. Bi hizkuntzetan ulertu eta mintzatzeko gai pertsona.

mintzakide

1. Solasean edo hizketan ari diren lagunetako bakoitza.


Inguruko hitzak

komisario komunikazio komunzki komunztadura komunztatu konbekzio konbekzio konbekzio-korronte konbentzionalki konbergentzia

Artikulurik faltan botatzen al duzu?

Osatu ezazu hurrengo galdetegia, zure eskaera lehenbailehen argitaratzen saiatuko gara


logo
gizapedia.org
Ausazko hitza