komunztatu

komunztatu
1.  (hizkuntzalaritza)  aditza · Esaldi bateko osagaien ezaugarriak era koordinatuan lotu, hala nola pertsona, numero eta generoari buruz.
Gaztelaniaz: concordar [lingüística]

Loturiko hitzak

unitate morfologiko

1. Egitura bat osatu eta hari nolabaiteko tankera edo forma ematen dioten oinarrizko elementua.

2. Hitza osatzen duten oinarrizko elementuetako bakoitza, hala nola lexema edo erroak, morfemak, aurrizkiak, atzizkiak eta kasu-markak.

afinitate

1. Substantzia kimikoek beraien artean konbinatu eta konposatu kimikoak osatzeko propietatea.

2. Bi irudi geometrikoen arteko antzekotasun-erlazio lineal mota.

3. Antzekotasuna, kidetasuna.

4. Espezie batzuen jatorri filogenetiko komuna.

5. Hizkuntza batzuek elkarrekin partekatzen duten jatorria, gramatika edo bestelako ezaugarrien multzoa.

hiztun zahar

1. Hizkuntza jakin bari buruz, hura ama hizkuntza duen pertsona.


Inguruko hitzak

komisario komunikazio komunzki komunztadura komunztatu konbekzio konbekzio konbekzio-korronte konbentzionalki konbergentzia

Artikulurik faltan botatzen al duzu?

Osatu ezazu hurrengo galdetegia, zure eskaera lehenbailehen argitaratzen saiatuko gara


logo
gizapedia.org
Ausazko hitza